چه بود ذکر عارفان؟ علی علی علی علی            چه بود روشنای جان؟ علی علی علی علی

که بود خالق جهـان؟ خـدا خـدا خـدا خـدا            که داشت از خدا نشان؟ علی علی علی علی

هزار نغمه پیش از این، سروده‌اند در زمین            ولی یکی‌ست جاودان: علی علی علی علی

اگر خـدا خدا کـنی، تـمام شب دعـا کـنی            ندا رسد از آسـمان: عـلی علی علی علی

که بوده کعبه مولدش؟ کنار حق تولدش؟            به‌جز امیرمؤمـنان؟ عـلی علی علی علی

به خوابگاه مصطفی که خـفت وقت ابتلا            شب هجوم بی‌امان؟ علی علی علی علی

به بدر و خندق و اُحد، به خیبر و حُنَین شد            چه کس هماره جانفشان؟ علی علی علی علی

که در رکوع، بی‌ریا، زکات داده بر گدا            چنان‌که کرده حق بیان؟ علی علی علی علی

مهی چنین مبارکت، الا زمـین! مبارکـت            بچرخ دور او بخوان: علی علی علی علی

علی‌ست ذکر اولم، عـلی‌ست ورد آخـرم            و اسم حیّ لامکـان: علی علی علی علی

نگاه ما به سوی تو، به جستجوی روی تو            در این جهان و آن جهان: علی علی علی علی!

در آن زمان که هیچکس، نیایدش به لب نفس            بگیر دست ناتوان، علی علی علی علی!